Przejdź do głównej zawartości

Wszystko na temat oleju lnianego

Wszystko na temat oleju lnianego

Olej lniany jest wartościowym produktem, stosowanym od lat. Jego pozytywne cechy wykorzystywane były już w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Za czasów naszych babć i dziadków także był panaceum na dużo dolegliwości, później częściowo o nim zapomniano.
Dziś przechodzi on swój powrót, i kolejni ludzie przekonują się, że dobrze mieć go cały czas w domu.
Lniany olej produkuje się z nasionek lnu, a więc tak zwanego siemienia lnianego. Jest on tłoczony na zimno, często nie jest oczyszczany – w takiej formie zatrzymuje wszelkie cechy odżywcze. Lniany olej jest najłatwiej dostępnym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych rodzaju omega-3, jakich nasz organizm sam nie potrafi wytworzyć, zatem powinny one być przyjmowane z produktami spożywczymi. W mniej różnorodnej, powszechnej diecie Polaków jest ich brak, więc lniany olej spełnia funkcję suplementu z natury.

Lniany olej ma przejrzysty, słoneczny odcień i nieco orzechowy posmak, a do tego prawie nie pachnie. Dlatego właśnie może być ciekawym składnikiem wszelakich sałatek, surówek, sosów i wielu dań zimnych (nie powinniśmy z nim smażyć, ponieważ straci swoje zalety). Część ludzi preferuje go spożywać bez dodatków. Wówczas stosują od jednej do kilku łyżek oleju codziennie. Olej lniany używany bywa również jako jeden ze składników płynu oczyszczającej organizm, łącznie z sokami z cytryny oraz aloesu. Wypijany regularnie co rano przed śniadaniem, jest w stanie leczyć wiele różnych problemów zdrowotnych.

Olej budwigowy (inna nazwa oleju lnianego) pełni również rolę naturalnego kosmetyku. Z powodzeniem można używać go jako odżywczy tonik bądź odpowiednik ampułek. Umocni on barierę ochronną skóry i powstrzyma procesy utleniania. Dzięki zawartości wielu składników odżywczych, związków mineralnych i kwasów NNKT, doskonale pełni też funkcję olejku do włosów. Można kłaść go na suche lub zwilżone loki, trzymać przez około pół godziny, bądź więcej, a potem dokładnie zmyć. Dzięki długiemu pielęgnowaniu olejem włosy są mocne i elastyczne, mniej podatne na łamanie, a do tego ładnie błyszczą. Jak widzimy, olej lniany warto nabyć nie jedynie z uwagi na jego właściwości w kuchni, lecz również jeśli chcielibyśmy stosować przede wszystkim nieprzetworzonych kosmetyków.


-- O autorze

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Amarantus szorstki (Szarłat szorstki), chwast który można jeść

Amarantus szorstki nie jest lubiany przez rolników. Jako uciążliwy chwast bardzo wpływa na plony oraz na jakość upraw kukurydzy czy buraka. A jednak, listki młodej rośliny można dodawać do sałatek, te starsze, wraz z pędami są wartościową paszą dla świń. Szarłat szorstki zawiera garbniki, sole mineralne, duże ilości witaminy C i jeszcze więcej pełnowartościowego białka. Jednak najbardziej odżywcze są nasiona, które po o czyszczeniu z plew mogą być wykorzystywane jako mąka. Z awierają 9% tłuszczu, 19% białka i 41% skrobi.

Co jeść w chorobie wrzodowej? - galareta z kurczaka

Choroba wrzodowa wymaga całkowitego przestawienia swojej diety. Czy są to wrzody na dwunastnicy, czy wrzody żołądka wymagania dotyczące pożywienia są identyczne. Nie można jeść tłustych mięs, nie można stosować ostrych przypraw, nie można jeść roślin strączkowych, nie wolno jeść niektórych warzyw i owoców itd. Co więc można jeść? Mimo, że jesteśmy trochę ograniczeni nie jest tak źle. Na początek proponuję bardzo prostą potrawę - kurczaka w galarecie . W iadomo że wrzodowcom poleca się jeść wszelkie budynie, kisiele i galaretki. I dlatego danie które proponuję, będzie dobrym wyborem. Na początek ważna sprawa: rezygnujemy ze skrzydełek czy nóżek, a to dlatego że skórka i zawarty w niej tłuszcz nie będzie służył choremu . Dlatego najlepiej aby była to galaretka tylko z chudej piersi z kurczaka. Na początku zaczynamy od wywaru warzywnego. I tu zaczynają się schody, bo nie można ugotować wywaru z ostrymi przyprawami które mogłyby spowodować pogorszenie stanu chorobowego. Do wy

Pokrzywa jamajska, roślina która może zastąpić konopie siewne

  Ciekawego odkrycia dokonali naukowcy z Brazylii. Odkryli oni substancję CBD (kojarzoną dotąd z konopiami)  w owocach i kwiatach rośliny Trema micrantha blume , nazywanej potocznie „pokrzywą jamajską”.  Przypomnę, że CBD jest powszechnie stosowane w leczeniu epilepsji, przewlekłego bólu i lęku, chociaż skuteczność tej substancji jako środka leczniczego wciąż jest przedmiotem badań.  Więcej na stronie .

Co jeść w chorobie wrzodowej? - pulpeciki na parze z cielęciny z patatami i buraczkami

Choroba wrzodowa wymaga całkowitego przestawienia swojej diety. Czy są to wrzody na dwunastnicy, czy wrzody żołądka wymagania dotyczące pożywienia są identyczne. Nie można jeść tłustych mięs, nie można stosować ostrych przypraw, nie można jeść roślin strączkowych, nie wolno jeść niektórych warzyw i owoców itd. Pulpeciki cielęce na parze z patatami i buraczkami. Osoba cierpiąca na wrzody może jeść jedynie chude, wysokiej jakości mięso. Dlatego warto poszukać cielęciny z dobrego źródła. Cielęcinę mielimy. Do porcji około 50-60 deko dodajemy jedno jajko, pół namoczonej w wodzie i odsączonej suchej bułki (najlepiej przez siebie ususzonej) oraz przyprawy, które może spożywać osoba cierpiąca na wrzody żołądka czy dwunastnicy. Ja dodaję majeranek, zioła prowansalskie oraz odrobinę soli. Z całości formuję niewielkie kulki i wkładam do koszyka z parowaru na najniższej półce. W międzyczasie obieram pataty, kroję na plastry grubości około 1 cm. Wkładam na wyższą półkę parowaru. Zar

Na trądzik - domowe leczenie naturalne. Biblia pryszczatego :)

Trądzik (ang. acne) to choroba zapalna skóry, typowa dolegliwość okresu dojrzewania, jednak może się przedłużyć na wiek średni lub nawet późniejszy. Sposoby jego leczenia są zależne od jego rodzaju. Trądzik dzielimy na: - Trądzik pospolity (młodzieńczy, zwykły) , czyli twarde, bolesne i powiększające się grudki. Po pewnym czasie na ich szczycie pojawia się żółty czubek i zapalna otoczka, wówczas pękają i uwalniają ropę. Podczas gojenia mogą tworzyć się blizny. Jest to typowa dolegliwość okresu dojrzewania, która zwykle ma swój szczyt między 17. a 21. rokiem życia - czworo na pięciu nastolatków cierpi na trądzik pospolity. Jednak może się przedłużyć na wiek średni lub nawet późniejszy - około 10% populacji choruje na zmiany trądzikowe po 40. roku życia.  Objawy Dla tego typu zmian trądzikowych charakterystyczna jest obecność zaskórników, czyli wągrów (zatkane gruczoły łojotokowe (pory) zlokalizowane głównie w mieszkach włosowych), wokół których występują zmian